| بعد از اینکه بتوانم به افراد کمک کنم، احساس رضایت میکنم. |
|
|
|
|
|
| کار با افرادی که کمکشان میکنم احساس پرانرژی بودن به من میدهد. | |
|
|
|
|
| کارم را دوست دارم. | |
|
|
|
|
| از اینکه روشها و تکنیکهای کاری را برای کمک به دیگران به کار میبرم، خوشحال هستم. | |
|
|
|
|
| کارم به من احساس رضایت میدهد. | |
|
|
|
|
| افکار و احساس شادی در مورد افرادی که کمکشان میکنم دارم. | |
|
|
|
|
| معتقدم میتوانم در کارم تنوع ایجاد کنم. | |
|
|
|
|
| به آنچه در کارم برای کمکرسانی انجام میدهم افتخار میکنم. | |
|
|
|
|
| فکر میکنم به عنوان یک رواندرمانگر موفق هستم. | |
|
|
|
|
| خوشحالم که این کار را انتخاب کردم. | |
|
|
|
|
| من شادم. | |
|
|
|
|
| احساس میکنم با دیگران در ارتباطم. | |
|
|
|
|
| به دلیل درگیری ذهنی با مشکلات بیماران دچار اختلال خواب شدهام و در کارم بهرهوری کافی ندارم. | |
|
|
|
|
| احساس میکنم در شغلم گیر افتادهام. | |
|
|
|
|
| باورهایی دارم که به من پایداری و استقامت میدهد. | |
|
|
|
|
| من همان فردی هستم که همیشه میخواستم باشم. | |
|
|
|
|
| به خاطر کارم احساس خستگی بیش از حد میکنم. | |
|
|
|
|
| به دلیل بار کاری زیاد احساس ناتوانی میکنم. | |
|
|
|
|
| احساس میکنم در این سیستم گیر افتادهام. | |
|
|
|
|
| فرد بسیار دلسوزی هستم. | |
|
|
|
|
| من همزمان به بیشتر از یک نفر خدمت ارائه میدهم. | |
|
|
|
|
| با صداهای غیرمنتظره از جا میپرم (یکه میخورم). | |
|
|
|
|
| جدا کردن زندگی شخصی از زندگی کاریام دشوار است. | |
|
|
|
|
| فکر میکنم شاید تحت تأثیر استرس افرادی که به آنها کمک میکنم قرار گرفتهام. | |
|
|
|
|
| به خاطر کارم در برخی امور احساس میکنم به آخر خط رسیدهام. | |
|
|
|
|
| به دلیل تجارب ناگوار افرادی که به آنها کمک میکنم احساس افسردگی دارم. | |
|
|
|
|
| احساس میکنم آسیب و جراحت فردی که به او کمک کردم را تجربه میکنم. | |
|
|
|
|
| از برخی فعالیتها یا شرایطی که مرا به یاد تجارب وحشتناک افراد میاندازد اجتناب میکنم. | |
|
|
|
|
| به خاطر ماهیت کمکرسانی شغلم، افکار آزاردهنده و ترسآور دارم. | |
|
|
|
|
| نمیتوانم بخشهای مهم کارم با مصدومان ترومایی را به خاطر آورم. | |
|
|
|
|